வீட்டில் முடிவுகள் வெளியாகும் நாள்: அடுத்த ஒரு வருடத்தைத் தீர்மானிக்கும் அந்த 24 மணிநேரம்

ஒரு மாணவனின் பள்ளி வாழ்க்கையில், சில காலை பொழுதுகள் முழு வீட்டையுமே பரபரப்பாக்கிவிடும். அதுதான் பரீட்சை முடிவுகள் வெளியாகும் நாள். பெரும்பாலான குடும்பங்கள் இதற்குத் தயாராக இருப்பதில்லை. எவ்விதத் திட்டமும் இன்றி அந்தப் பத்து நிமிடங்களில் பெற்றோர் சொல்லும் சில வார்த்தைகள், பிள்ளைகளின் மனதில் பல தசாப்தங்களாக ஆழமாகப் பதிந்துவிடுகின்றன. 'கற்பதற்கு கற்போம்' புத்தகத்தின் இந்தப் பகுதி ஒரு ஒத்திகை போன்றது: முடிவுகள் வருவதற்கு முன் (ஒவ்வொரு முடிவுக்கும் தயாராகுதல்), முடிவுகள் வரும்போது (முதல் பத்து நிமிடங்களில் என்ன செய்ய வேண்டும்), மற்றும் அதற்குப் பிறகு (கொண்டாட்டத்திற்கும் கவலைக்கும் நேரம் ஒதுக்கி, அடுத்த கட்டத்தைத் திட்டமிடுதல்) என அனைத்தையும் இது விளக்குகிறது.

குறுகிய பதில்: முடிவுகள் என்னவாக இருக்கும் என்று தெரிவதற்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்பே, சாத்தியமான எல்லா முடிவுகளையும் பற்றி வெளிப்படையாகப் பேசுங்கள். முடிவுகள் வந்த முதல் பத்து நிமிடங்களில்: நல்ல முடிவாக இருந்தால் மனதாரப் பாராட்டுங்கள்; கஷ்டமான முடிவாக இருந்தால், காரணங்களை ஆராய்வதற்கு முன்னால் பிள்ளையை அரவணைத்து, "இங்கே வா, நாங்களிருக்கிறோம். இந்த முடிவு நமது திட்டங்களை வேண்டுமானால் மாற்றலாம், ஆனால் நம்மை அல்ல" என்று கூறுங்கள். குடும்பத்தினர் அனைவரும் தயாராகும் வரை உறவினர்களின் அழைப்புகளுக்கோ, மற்றவர்களுடன் ஒப்பிடுவதற்கோ இடம் கொடுக்காதீர்கள்.

பெரியவர்களிடம் அவர்களின் பரீட்சை முடிவுகள் வந்த நாளைப் பற்றிக் கேட்டுப் பாருங்கள். அவர்கள் எண்களை அல்லது தரங்களை (Grades) நினைவில் வைத்திருப்பதை விட, அன்று மற்றவர்கள் நடந்து கொண்ட விதத்தையே அதிகம் நினைவில் வைத்திருப்பார்கள். தந்தையின் முகம் எப்படியிருந்தது? யாரிடம் முதலில் சொன்னார்கள்? வீட்டு வாசலில் வைத்துச் சொல்லப்பட்ட அந்த ஒரு வாக்கியம் என்ன? முடிவுகள் என்பவை வெறும் தரவுகள் (Data), ஆனால் அவை நமக்கு மிகவும் நெருக்கமானவர்களால் சொல்லப்படும்போது, அவை நம்மைப் பற்றிய தீர்ப்புகளாக மாறுகின்றன. அதனால்தான், எவ்விதத் திட்டமும் இல்லாத ஒரு குடும்பச் சூழல் அந்த நேரத்தில் மிகவும் ஆபத்தானது.

இந்த முழு அத்தியாயமும் ஒரு முக்கிய கொள்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டது: முடிவுகள் என்னவென்று தெரிவதற்கு முன்னரே தீர்மானிக்கப்பட வேண்டிய அனைத்தையும் தீர்மானித்துவிடுங்கள். ஏனெனில் முடிவுகள் வந்த அடுத்த பத்து நிமிடங்கள், ஒரு குடும்பம் தீர்க்கமான முடிவுகளை எடுப்பதற்கு ஏற்ற மனநிலையில் இருக்காது.

முன்னதாக: முன்கூட்டியே திட்டமிடும் மாலைப் பொழுது

முடிவுகள் வருவதற்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்னதாகவே, குடும்பமாக அமர்ந்து ஒரு சிறிய உரையாடலை நடத்துங்கள். இது அந்த நாளின் போக்கையே மாற்றிவிடும்:

1. சாத்தியமான மூன்று முடிவுகளையும் உரையாடுங்கள்: எதிர்பார்த்ததை விடச் சிறந்த முடிவு, எதிர்பார்த்த முடிவு, மற்றும் பயந்தது போன்ற ஒரு மோசமான முடிவு. இந்த மூன்றில் எது நடந்தாலும், அடுத்ததாக நாம் என்ன செய்வோம் என்பதை ஒரு வாக்கியத்தில் முடிவு செய்யுங்கள் (மறுபடி பரீட்சை எழுதுவதா அல்லது வேறு பாதையைத் தேர்ந்தெடுப்பதா என்பது போன்ற திட்டங்கள்). இதற்கு விரிவான விளக்கம் தேவையில்லை, ஆனால் 'திட்டம் இருக்கிறது' என்ற உணர்வு பிள்ளைக்குத் தேவை. தோல்வி அடைந்தாலும் குடும்பம் கைவிடாது என்ற நம்பிக்கை ஒரு மாணவனுக்குப் பெரிய பலத்தைத் தரும்.
2. யார் பார்ப்பது என்பதை முடிவு செய்யுங்கள்: முடிவுகளை யார் இணையத்தில் பார்ப்பது (பொதுவாக மாணவரே பார்ப்பது சிறந்தது), அப்போது அருகில் யார் இருக்க வேண்டும் என்பதை மாணவரே தீர்மானிக்கட்டும். உறவினர்களுக்கு எப்போது சொல்வது என்பதையும் முடிவு செய்யுங்கள். குடும்பத்தினர் அனைவரும் பேசி முடித்த பிறகு, ஒரு பொதுவான செய்தியை (Message) தயார் செய்து அனைவருக்கும் அனுப்பலாம். அதுவரை மற்றவர்களின் ஒப்பீடுகளிலிருந்து விலகி இருக்கத் தீர்மானியுங்கள்.
3. முன்கூட்டியே உறுதியளியுங்கள்: "இந்த முடிவு உனது உழைப்பிற்கான அளவீடு மட்டுமே, உனது மதிப்பிற்கானது அல்ல" என்ற உண்மையை முடிவுகள் வருவதற்கு முன்பே சொல்லுங்கள். முடிவுகள் வந்த பிறகு சொன்னால் அது சமாதானப்படுத்துவது போலத் தோன்றும். ஆனால் முன்பே சொன்னால், அதுவே குடும்பத்தின் உண்மையான நிலைப்பாடாக அமையும்.

பெறும்போது: முதல் பத்து நிமிடங்கள்

முடிவுகள் வந்துவிட்டன. அந்தத் தருணத்தில் அதிகப் பேச்சுகள் தேவையில்லை:

நல்ல முடிவாக இருந்தால்: மனதாரக் கொண்டாடுங்கள். உடனே அடுத்த இலக்கைப் பற்றிப் பேசாதீர்கள் ("இப்ப ஸ்காலர்ஷிப் எடுக்கணும்னா நீ இன்னும்..." என்று உடனே அழுத்தத்தைக் கொடுக்க வேண்டாம்). அந்த மகிழ்ச்சியான தருணத்தை அனுபவிக்க ஒரு வாரம் அவகாசம் கொடுங்கள்.

கஷ்டமான முடிவாக இருந்தால்: முதல் வாக்கியம் பிள்ளையை அரவணைப்பதாக இருக்கட்டும், ஆராய்வதாக அல்ல. "இங்கே வா, நாங்களிருக்கிறோம். இந்த முடிவு நமது திட்டங்களை வேண்டுமானால் மாற்றலாம், ஆனால் நம்மை அல்ல" என்று சொல்லுங்கள். அடுத்த சில நாட்களுக்கு அவர்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளித்து அவர்களுடனேயே இருங்கள்.

அந்த முதல் பத்து நிமிடங்களில் தவிர்க்க வேண்டியவை: மற்றவர்களுடன் ஒப்பிடுவது (மாமா பையன், வகுப்பில் உள்ளவர்கள்), குத்திக்காட்டுவது ("அப்பவே சொன்னேன் தானே, கணக்கு ஒழுங்கா படி என்று"), மற்றும் உறவினர்களின் தொலைபேசி அழைப்புகள். இன்னுமொரு முக்கிய விஷயம்: உடன் பிறந்தவர்கள். தம்பி அல்லது தங்கைக்கு முன்னால் வைத்து ஒரு மாணவன் தனது தோல்வியைச் சந்திப்பது அவருக்குப் பெரும் சங்கடத்தைத் தரும். எனவே அந்தத் தருணத்தைத் தனிப்பட்டதாக வைத்திருங்கள்.

அதன்பிறகு: அடுத்த இரண்டு நாட்கள்

முதல் நாள் உணர்வுகளுக்கானது: அது கொண்டாட்டமாக இருந்தால் அந்த மாலைப் பொழுதை முழுமையாக அனுபவியுங்கள். அது கவலையாக இருந்தால், அந்தத் துக்கத்திற்கு இடம் கொடுங்கள். சோகத்தை அவசரமாக மறைக்க முயல்வது, மீண்டும் பரீட்சை எழுதும்போது பாதிப்பை ஏற்படுத்தும். பெற்றோரின் வேலை சமாதானப்படுத்துவது அல்ல, கூடவே இருப்பது மட்டுமே.

இரண்டாம் அல்லது மூன்றாம் நாள் திட்டமிடுவதற்கானது: ஏற்கனவே முடிவு செய்திருந்த திட்டத்தை (Branch) கையில் எடுங்கள். விண்ணப்பங்கள் அனுப்புவது, எங்கே தவறு நடந்தது என்று ஆராய்வது போன்ற விடயங்களை இப்போது செய்யலாம் (இடசர அகாடமி வழிகாட்டும் 'தவறுகளைக் கண்டறிதல்' முறையை இங்கே பயன்படுத்தலாம்).

முதலில் உணர்வுகள், பிறகு திட்டங்கள் - இந்த வரிசை முறைதான் முக்கியம். இதைச் சரியாகச் செய்யும் குடும்பம், வாழ்க்கையில் எந்த முடிவு வந்தாலும் அதை எப்படி எதிர்கொள்வது என்ற மிகச் சிறந்த பாடத்தைப் பிள்ளைக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.

மாணவர்களே, உங்களுக்கான ஒரு குறிப்பு: இந்தத் திட்டமிடல் உங்களுக்கும் பொருந்தும். முடிவுகள் வருவதற்கு முன் உங்களுக்கான மூன்று வழிகளை நீங்களே எழுதி வைத்துக்கொள்ளுங்கள். ஒருவேளை முடிவு கஷ்டமாக இருந்தால், உங்களுக்கு நீங்களே சொல்லிக்கொள்ள ஒரு வாக்கியத்தைத் தயார் செய்யுங்கள்: "இந்த முடிவு எனது இப்போதைய நிலை அவ்வளவுதான், இது எனது வாழ்நாள் தீர்ப்பல்ல - இதிலிருந்து மீண்டு வர எனக்குத் தெரியும்."

இன்றிரவே செய்யுங்கள் — முடிவுகள் வருவதற்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்

1. திட்டமிடும் மாலைப் பொழுதை நடத்துங்கள்: மூன்று சாத்தியமான முடிவுகள் மற்றும் அவற்றுக்கான அடுத்த கட்ட நகர்வுகளைப் பேசுங்கள்.
2. உறவினர்களுக்கு அனுப்ப வேண்டிய செய்தியை (Message) இப்போதே தயார் செய்து வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.
3. மாணவர்களே: உங்களுக்கான மூன்று திட்டங்களை எழுதி வைத்துக்கொள்ளுங்கள். இந்தப் புத்தகத்தின் பத்தாவது பகுதியில் உள்ள வழிகாட்டல்களை இரண்டாம் நாள் பயன்படுத்துவதற்காகத் தயாராக வைத்திருங்கள்.

ஒரு பார்வையில்

• முடிவுகள் என்பவை தரவுகள் மட்டுமே, ஆனால் அவை தீர்ப்புகளாக உணரப்படுகின்றன. முதல் பத்து நிமிடங்களில் குடும்பத்தின் எதிர்வினை மிகவும் முக்கியம்.
• முன்னதாக: மூன்று வழிகளையும் முன்கூட்டியே திட்டமிடுங்கள். மற்றவர்களுக்கு எப்போது சொல்வது என்று முடிவு செய்யுங்கள். "உனது மதிப்பு எண்களில் இல்லை" என்பதை முடிவுகள் வருவதற்கு முன்பே சொல்லுங்கள்.
• பெறும்போது: நல்ல முடிவென்றால் மகிழ்ச்சியாகக் கொண்டாடுங்கள்; கஷ்டமான முடிவென்றால் அரவணைப்பு கொடுங்கள். அந்த நேரத்தில் ஒப்பிடுவதையோ, விமர்சிப்பதையோ தவிர்க்கவும்.
• அதன்பிறகு: முதல் நாளை உணர்வுகளுக்காகவும், அடுத்த நாட்களைத் திட்டமிடுவதற்காகவும் ஒதுக்குங்கள்.
• மாணவர்கள்: உங்களுக்கென ஒரு மன உறுதி மொழியை (Inner script) வைத்திருங்கள்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

நாங்கள் எதிர்பார்த்ததை விட முடிவு மிகவும் மோசமாக இருந்தால் என்ன செய்வது? அப்போதும் இதே முறையைப் பின்பற்றுங்கள்: முதலில் அரவணைப்பு, பிறகு சோகத்திற்கு இடம் கொடுத்தல், சில நாட்களுக்குப் பிறகு நிதானமாக ஆராய்தல். மிக மோசமான முடிவுகளுக்குப் பின்னால் எப்போதும் ஒரு தெளிவான காரணம் இருக்கும். அதை நிதானமாகப் பிறகு கண்டறியலாம். முதல் வாரத்திலேயே அதைப் பற்றி விவாதிக்க வேண்டாம்.

பிள்ளை நல்ல முடிவு எடுத்தால் அவன் சோம்பேறியாகிவிடுவான் என்று பயமாக இருக்கிறது. அடுத்த கட்டத்தைப் பற்றி எப்போது பேசலாம்? கொண்டாட்டங்கள் முடிந்து ஒரு நாள் முழுமையாகக் கடந்த பிறகு பேசுங்கள். அதை ஒரு கட்டளையாக இல்லாமல், "உனது இந்த வெற்றிக்கு அடுத்ததாக என்ன செய்யலாம் என்று உனக்கு ஏதும் யோசனை இருக்கிறதா?" என்று ஒரு அழைப்பாக முன்வையுங்கள். வெற்றி பெற்ற சில நிமிடங்களிலேயே அடுத்த இலக்கைச் சொன்னால், "நான் என்ன செய்தாலும் போதாது" என்ற எண்ணம் பிள்ளைக்கு வந்துவிடும்.

உறவினர்கள் போன் செய்வார்களே, என்ன செய்வது? நீங்கள் தயார் செய்த செய்தியை (Message) உரிய நேரத்தில் அவர்களுக்கு அனுப்பிவிடுங்கள். "நாங்கள் இன்று குடும்பத்துடன் நேரத்தைச் செலவிடுகிறோம், வார இறுதியில் அனைவருடனும் பேசுகிறோம்" என்று மென்மையாகச் சொல்லித் தவிர்த்துவிடுங்கள்.

எங்கள் வீட்டில் உறவினர்களின் அழுத்தம் அதிகம். ஒப்பிடுவதைத் தவிர்க்க முடியவில்லையே? ஒப்பிடுவது என்பது பிள்ளைகளை வைத்து விளையாடும் ஒரு விளையாட்டு என்று புரிந்துகொள்ளுங்கள். அதில் உங்கள் பிள்ளையை ஒரு வீரராகக் களமிறக்க வேண்டாம். யாராவது ஒப்பிட்டுப் பேசினால், "ஒவ்வொரு பிள்ளையும் தனித்துவமானவர்கள், எமது பிள்ளையின் பாதையில் நாங்கள் திருப்தியாக இருக்கிறோம்" என்று பெற்றோர் பிள்ளைக்கு முன்னால் தைரியமாகச் சொல்லுங்கள். நீங்கள் உங்கள் பிள்ளையை மற்றவர்களுக்காக விட்டுக் கொடுக்கவில்லை என்பதை அவர்கள் காலம் முழுவதும் நினைவில் வைத்திருப்பார்கள்.

எனக்கு என் பிள்ளையை விட அதிகப் பதட்டமாக இருக்கிறது. இது சரியா? இது இயல்பானதுதான். ஆனால் உங்கள் பதட்டம் பிள்ளையைப் பாதிக்காமல் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். முன்கூட்டியே திட்டமிடுவது உங்கள் பதட்டத்தைக் குறைக்க உதவும். பயம் என்பது திட்டமிடாத பாதைகளால்தான் வருகிறது. எல்லாப் பாதைகளுக்கும் திட்டம் வைத்திருந்தால் பதட்டம் குறைந்துவிடும்.

மேலும் வாசிப்பதற்கு

ஒவ்வொரு முடிவுக்குமான அடுத்த கட்ட நகர்வுகள்: மீண்டும் ஒரு வருடம் - The Repeat Year (கஷ்டமான முடிவுகளுக்கு) · O/L க்கிற்குப் பிறகு / A/L க்கிற்குப் பிறகு (திட்டமிடல்) · பரீட்சை பயம் (காத்திருக்கும் நேரத்தைக் கையாள). பெற்றோருக்கான வழிகாட்டல்: அதிக அழுத்தம் கொடுக்காமல் உதவுவது எப்படி?.

மூலங்கள்

• What Parents Ask — reacting to results and fear
• NHS — supporting young people through outcomes
• இடசர முறை (The Idasara Method): Part 3 — பெறுபேறுகளை விட ஆதாரங்களுக்கு முன்னுரிமை