ஹைலைட் செய்வது (Highlighting) ஏன் பலனளிக்காது? (அதற்குப் பதிலாக உங்கள் மூளைக்கு என்ன தேவை?)

ஹைலைட் செய்வது ஏதோ படிப்பது போன்ற உணர்வைத் தரலாம். ஆனால், ஆய்வுகளின்படி இது மிகவும் குறைவான பலனைத் தரும் ஒரு படிப்பு முறையாகும். ஏனெனில், இது உங்கள் மூளையை எதையும் நினைவிலிருந்து மீட்டெடுக்கத் தூண்டுவதில்லை. வானவில் போன்ற வண்ணமயமான பாடப்புத்தகங்கள் ஏன் தோல்வியடைகின்றன, ஹைலைட்டரை ஒரு மாணவர் நேர்மையாகப் பயன்படுத்தக்கூடிய ஒரே ஒரு வழி எது, மற்றும் அதற்குப் பதிலாக என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை 'கற்பதற்கு கற்போம்' புத்தகத்தின் இந்தப் பகுதி விளக்குகிறது.

குறுகிய பதில்: இல்லை — ஹைலைட் செய்வது என்பது பக்கத்தில் அடையாளமிடுவதே தவிர, உங்கள் மூளையை எதையும் யோசிக்கத் தூண்டுவதில்லை. இது பாடத்தைப் பார்த்தவுடன் "தெரிந்த மாதிரி" இருக்குமே தவிர, நீண்ட கால ஞாபகத்தில் பதியாது. ஆய்வுகளின்படி, இது மிகவும் பின்வரிசையில் உள்ள ஒரு படிப்பு முறையாகும். இதற்கு நேர்மாறான ஒரு முறையே சிறந்தது: புத்தகத்தை வாசிக்கும்போது பேனாவைக் கீழே வைத்துவிட்டு, வாசித்து முடித்ததும் புத்தகத்தை மூடி வைத்துவிட்டு, உங்களுக்கு நினைவிருப்பதை ஒரு வெற்றுத் தாளில் எழுதுங்கள்.

கஷ்டப்பட்டுப் படிக்கும் ஒரு மாணவரின் பாடப்புத்தகத்தைத் திறந்து பார்த்தால் என்ன தெரியும்?

மஞ்சள், இளஞ்சிவப்பு, பச்சை எனப் பல நிறங்களில் வரிகள் மின்னும். ஒவ்வொரு நிறமும் ஒரு வாக்குறுதி: "இது முக்கியமானது — இதை நான் ஞாபகம் வைத்திருப்பேன்."

இப்போது அதே மாணவரிடம், மூன்று வாரங்கள் கழித்து, அந்த மஞ்சள் நிறத்தில் கோடிட்ட பந்தியில் என்ன இருந்தது என்று கேட்டுப் பாருங்கள். அமைதிதான் பதிலாக வரும். அந்த நிறம் புத்தகப் பக்கத்திலேயே தங்கிவிட்டது. அறிவு மூளைக்குள் செல்லவில்லை.

ஒவ்வொரு மாணவரிடமும் இருக்கும், அநேக மாணவர்கள் நம்புகிற இந்த ஒரு கருவி, ஏன் இவ்வளவு மோசமாகச் செயல்படுகிறது?

உண்மையில் ஹைலைட் செய்வதால் என்ன நடக்கிறது?

நீங்கள் ஹைலைட் செய்யும் அந்த நொடியைப் பற்றி யோசியுங்கள். உங்கள் கண்கள் ஒரு முக்கியமான வாக்கியத்தைக் காண்கின்றன. உங்கள் கை அந்த வாக்கியத்தின் மேல் ஹைலைட் பேனாவை இழுக்கிறது. இதற்கு எடுக்கும் காலம்: இரண்டு வினாடிகள். இதற்கு நீங்கள் செலவிட்ட சிந்தனை: பூஜ்ஜியம்.

நீங்கள் அந்த வாக்கியத்தை உங்களுக்குள்ளேயே விளக்கிச் சொல்லவில்லை. அதை வேறொரு விஷயத்துடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கவில்லை. அதை நினைவில் நிறுத்தவும் முயற்சிக்கவில்லை. நீங்கள் ஒரு புத்தகத்தின் பக்கத்தை மடித்து வைப்பதைப் போல, அடையாளமிட்டுள்ளீர்கள் அவ்வளவுதான். எளிமையாகச் சொன்னால்: ஹைலைட் செய்வது என்பது உங்கள் எதிர்கால சுயத்திற்கு, "இதை பிறகு படி" என்று சொல்லும் ஒரு குறிப்பு மட்டுமே. அதுவே 'கற்றல்' அல்ல.

இதில் உள்ள சிக்கல் என்னவென்றால், இது ஏதோ படிப்பது போன்ற ஒரு "உணர்வைத்" தருகிறது. மை தீர்ந்தது, பக்கம் மாறியது, ஏதோ ஒரு மாற்றம் கண்ணுக்குத் தெரிகிறது. இந்த முன்னேற்றம் போன்ற உணர்வுதான் ஹைலைட் செய்வதை மிகவும் பிரபலமாக்குகிறது — அதே சமயம் ஆபத்தானதாகவும் மாற்றுகிறது.

இது வெறும் கருத்து மட்டுமல்ல. ஜான் டன்லோஸ்கி (John Dunlosky) மற்றும் அவரது குழுவினர் நூற்றுக்கணக்கான ஆய்வுகளை ஆராய்ந்து, பத்து பொதுவான படிப்பு முறைகளை மதிப்பிட்டனர். அதில் ஹைலைட் செய்வதும், மீண்டும் மீண்டும் வாசிப்பதும் (re-reading) மிகவும் பலனற்ற முறைகள் எனத் தரப்படுத்தப்பட்டன. அதேசமயம் 'பயிற்சிப் பரீட்சை' (practice testing) — அதாவது உங்கள் மூளையை பதில்களை உருவாக்கத் தூண்டும் முறை — முதலிடத்தைப் பிடித்தது.

உங்கள் மூளை ஏன் ஏமாந்து போகிறது?

உங்கள் மூளைக்கு இரண்டு வித்தியாசமான திறன்கள் உள்ளன, ஆனால் அவை உள்ளுக்குள் ஒரே மாதிரியாக உணரப்படலாம்.

ஒன்று அடையாளம் காணுதல் (Recognition) — ஒரு விஷயத்தைப் பார்க்கும்போது, "இதை நான் முன்பே பார்த்திருக்கிறேன்" என்று உணர்வது. மற்றொன்று மீட்டுணர்தல் (Recall) — முன்னால் புத்தகம் ஏதும் இல்லாதபோது, ஒரு வெற்றுத் தாளில் உங்கள் நினைவிலிருந்து ஒரு விஷயத்தை உருவாக்குவது.

ஹைலைட் செய்வதும், செய்தவற்றை மீண்டும் வாசிப்பதும் 'அடையாளம் காணும்' திறனை மட்டுமே வளர்க்கின்றன. ஒவ்வொரு முறை நீங்கள் அந்த வண்ணமயமான பந்தியைப் பார்க்கும்போதும், அது உங்களுக்கு நெருக்கமானதாகத் தோன்றும். அப்போது உங்கள் மூளை, "உனக்கு இது ஏற்கனவே தெரியும்" என்று உங்களை ஏமாற்றும். ஆனால் பரீட்சை மண்டபத்தில் 'அடையாளம் காணும்' திறன் சோதிக்கப்படுவதில்லை. அங்கே ஒரு வெற்றுத் தாள் கொடுக்கப்பட்டு 'மீட்டுணர'ச் சொல்கிறார்கள் — இதற்கு நீங்கள் பயிற்சியே பெறவில்லை.

"தெரிந்திருப்பது" போன்ற உணர்வுக்கும், உண்மையில் "தெரிந்திருப்பதற்கும்" இடையே உள்ள இந்த இடைவெளிக்கு ஒரு பெயர் உண்டு: திறமை பற்றிய மாயை (Illusion of competence). ஒரு மாணவரின் வாழ்க்கையில் இதுவே மிகப் பெரிய எதிரி. ஹைலைட்டர் இந்தக் கருவிக்கு மிகவும் பிடித்தமான ஒன்று.

இரண்டாவது சிக்கல்: நேரம். நீங்கள் செய்த ஹைலைட் ஒரு சிறிய சுவடை மூளையில் ஏற்படுத்தினாலும், ஒரு சில நாட்களில் நீங்கள் வாசித்தவற்றில் பெரும்பாலானவை மறைந்துவிடும். இது 'மறதி வளைவு' (forgetting curve) என்று அழைக்கப்படுகிறது. நிறங்கள் மறதியைத் தடுப்பதில்லை, நினைவிலிருந்து மீட்டெடுக்கும் முயற்சியே அதைத் தடுக்கும்.

இதற்குப் பதிலாக நீங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?

இதற்கான தீர்வு மிகவும் எளிமையானது. எப்போதெல்லாம் உங்களுக்கு ஹைலைட் செய்ய வேண்டும் என்று தோன்றுகிறதோ, அப்போதெல்லாம் உங்கள் மூளையை வெறும் அடையாளமிடுவதற்குப் பதிலாக, எதையாவது 'உருவாக்க'ச் சொல்லுங்கள்.

1. பேனாவைக் கீழே வைத்துவிட்டு வாசியுங்கள்: சும்மா வாசியுங்கள், எதற்கும் நிறம் தீட்டாதீர்கள். விடயத்தைப் புரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்யுங்கள்.
2. புத்தகத்தை மூடிவிட்டு எழுதுங்கள்: உங்கள் நினைவிலிருந்து, உங்கள் சொந்தச் சொற்களில் — அந்த யோசனையை, சூத்திரத்தை அல்லது வரைபடத்தை எழுதுங்கள். இதுவே 'சுருக்கக் குறிப்பு முறை' (short-note method). இது ஹைலைட் செய்வதற்கு நேர் எதிரானது: செய்யும்போது கடினமாக இருக்கும், ஆனால் செய்த பிறகு நீண்ட காலம் நினைவில் இருக்கும்.
3. மீண்டும் வாசிக்காதீர்கள், உங்களை நீங்களே சோதியுங்கள்: வார இறுதியில் அந்தப் பாடத்தை மீண்டும் வாசிக்க வேண்டாம். புத்தகத்தை மூடி வைத்துவிட்டு, பாடத்தின் பின்னால் உள்ள கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்க முயற்சி செய்யுங்கள். நினைவிலிருந்து நீங்கள் அளிக்கும் ஒவ்வொரு பதிலும், ஒரு மணிநேரம் மீண்டும் வாசிப்பதை விட மதிப்புமிக்கது.

இந்த மூன்று முறைகளிலும் உள்ள பொதுவான விஷயம் என்னவென்று கவனியுங்கள். இதில் அறிவு உங்களிடமிருந்து வெளியே வருகிறது — ஒரு தாளுக்கோ அல்லது ஒரு பதிலுக்கோ செல்கிறது. ஆனால் ஹைலைட் செய்யும்போது அறிவு வெறும் பக்கத்தின் மேலேயே நகர்கிறது.

ஹைலைட்டரைச் சரியாகப் பயன்படுத்த ஒரே ஒரு வழி

அப்படியானால் ஹைலைட்டரைத் தூக்கி எறிந்துவிட வேண்டுமா? தேவையில்லை. உண்மையான வேலை முடிந்த பிறகு, அதற்கு ஒரு பயனுள்ள வேலை இருக்கிறது.

நினைவிலிருந்து உங்கள் சுருக்கக் குறிப்பை எழுதிய பிறகு, அதை புத்தகத்துடன் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள். அப்போது நீங்கள் எதை மறந்தீர்களோ அதை மட்டும் ஹைலைட் செய்யுங்கள். ஒரு அலகு (unit), தவறாக வரைந்த வரைபடம் அல்லது விடுபட்ட ஒரு நிபந்தனை — சிவப்பு பேனா அல்லது ஹைலைட்டரைக் கொண்டு அதை மட்டும் அடையாளமிடுங்கள். இப்போது அந்த நிறம் உங்கள் பலவீனமான இடங்களைக் காட்டும் ஒரு வரைபடமாக (map) மாறும்.

ஒரு பக்கம் முழுவதும் ஹைலைட் செய்யப்பட்டிருந்தால் அதில் எந்தத் தகவலும் இல்லை. ஆனால் ஒரு பக்கத்தில் மூன்று இடங்களில் மட்டும் அடையாளங்கள் இருந்தால், அது சொல்கிறது: "இந்த மூன்று விஷயங்கள் — இங்கேதான் என் நினைவு தவறியது. அடுத்த முறை இங்கிருந்து ஆரம்பி." இதுதான் ஹைலைட்டரின் சரியான பயன்பாடு.

இன்றிரவே செய்யுங்கள்

நீங்கள் கடைசியாகப் படித்த ஒரு பாடத்தை எடுங்கள். புத்தகத்தை மூடுங்கள். ஒரு வெற்றுத் தாளில், உங்களுக்கு நினைவிருக்கும் அனைத்தையும் எழுதுங்கள் — ஐந்து நிமிடங்கள் ஒதுக்குங்கள், புத்தகத்தைப் பார்க்காதீர்கள். பிறகு புத்தகத்தைத் திறந்து ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள்.

வண்ணமயமான பாடப்புத்தகப் பக்கத்திற்கும், உங்கள் வெற்றுத் தாளுக்கும் இடையே உள்ள இடைவெளியைக் கண்டு வருத்தப்படாதீர்கள். இதுவே இந்தத் தவணையில் நீங்கள் சேகரித்த மிக முக்கியமான தகவல். ஏனெனில், உண்மையான படிப்பு எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை இப்போது நீங்கள் உணர்ந்துவிட்டீர்கள்: அது வண்ணமயமாக மென்மையாக இருக்காது, கடினமாகவும் வெற்றுத் தாளில் போராடுவதாகவும் இருக்கும். இந்த மாற்றத்தைச் செய்யும் ஒவ்வொரு மாணவனும் ஒன்றைக் கண்டுகொள்கிறான்: சாதனை என்பது திறமையால் வருவதல்ல, நாம் செலவிடும் நேரத்தை எப்படிப் பயன்படுத்துகிறோம் என்பதில்தான் இருக்கிறது.

ஒரு பார்வையில்

• ஹைலைட் செய்வது என்பது வெறும் அடையாளமிடுதல் மட்டுமே; அது மூளையைச் சிந்திக்கத் தூண்டுவதில்லை. எனவே இது பாடத்தைத் தெரிந்ததாக உணர வைக்குமே தவிர, நினைவில் நிறுத்தாது.
• ஆய்வுகளின்படி, ஹைலைட் செய்வதும் மீண்டும் மீண்டும் வாசிப்பதும் மிகவும் பலனற்ற முறைகள்; சுய பரிசோதனை (Practice testing) முறையே சிறந்தது.
• பரீட்சை உங்கள் மீட்டுணரும் திறனை (வெற்றுத் தாள்) சோதிக்கிறது, ஆனால் ஹைலைட் செய்வது உங்கள் அடையாளம் காணும் திறனை (பார்த்துத் தெரிந்து கொள்வது) மட்டுமே வளர்க்கிறது.
• இதற்குப் பதிலாக: பேனாவை வைத்துவிட்டு வாசியுங்கள் → புத்தகத்தை மூடுங்கள் → நினைவிலிருந்து எழுதுங்கள் → வாரந்தோறும் உங்களை நீங்களே சோதியுங்கள்.
• ஒரே ஒரு சரியான பயன்பாடு: சுய பரிசோதனைக்குப் பிறகு, நீங்கள் மறந்தவற்றை மட்டும் அடையாளமிடுங்கள் — இது உங்கள் பலவீனமான இடங்களைக் காட்டும் வரைபடமாகும்.

இடசர அகாடமியுடன் மேலும் ஒரு படி

மீண்டும் மீண்டும் வாசிப்பதற்குப் பதிலாக இருக்கும் மிகச் சிறந்த வழி, நீங்கள் படித்தவற்றிலிருந்து கேள்விகள் கேட்கப்படுவதுதான். இதற்காகவே இடசர அகாடமியின் (Idasara Academy) 'மைக்ரோ-க்விஸ்' (micro-quizzes) உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. நீங்கள் இப்போதுதான் ஹைலைட் செய்த ஒரு பாடத்தை எடுத்து, புத்தகத்தை மூடிவிட்டு எங்களுடைய க்விஸ்ஸில் (Quiz) கலந்துகொள்ளுங்கள். நீங்கள் எங்கே தடுமாறுகிறீர்கள் என்பதை அந்த முறைமை நினைவில் வைத்துக்கொண்டு, அந்தப் பகுதியில் நீங்கள் தேர்ச்சி பெறும் வரை மீண்டும் மீண்டும் உங்களைச் சோதிக்கும். இதுவே நவீன தொழில்நுட்பத்துடன் கூடிய பயிற்சிப் பரீட்சை முறையாகும்.

இலவசமாகத் தொடங்குங்கள் — கணக்கை உருவாக்குங்கள் →

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

ஹைலைட் செய்வது முற்றிலும் வீணானதா? 'கற்றல்' என்ற அடிப்படையில் பார்த்தால், ஆம். ஆனால் நீங்கள் எதை மறந்தீர்கள் என்று அடையாளப்படுத்த அல்லது ஆசிரியரிடம் கேட்க வேண்டிய சந்தேகங்களைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தினால், அது பயனுள்ளது. மை படுவதற்கு முன் உங்கள் மூளை வேலை செய்ததா என்பதுதான் முக்கியம்.

முக்கியமான புள்ளிகளை ஹைலைட் செய்யும்படி என் ஆசிரியர் சொல்கிறாரே? செய்யுங்கள் — ஆனால் அதன் அர்த்தத்தை மாற்றிக் கொள்ளுங்கள். ஆசிரியர் சொல்லும் அந்தப் புள்ளி முக்கியமானது என்பதைத் தெரிந்துகொண்டு, புத்தகத்தை மூடிவிட்டு அந்தப் புள்ளியை உங்களால் நினைவிலிருந்து எழுத முடிகிறதா என்று பாருங்கள். ஹைலைட் என்பது ஒரு 'கேள்விப் பட்டியல்' போன்றது, அதுவே விடையல்ல.

பரீட்சைக்கு முன் பாடத்தை மீண்டும் ஒருமுறை வாசிப்பதும் வீண்தானா? அதை மட்டுமே உங்கள் பிரதான படிப்பு முறையாகக் கொண்டால் அது வீண்தான். அதற்குப் பதிலாக கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்க முயலுங்கள் அல்லது சுருக்கக் குறிப்புகளை நினைவிலிருந்து எழுதுங்கள். பிறகு எங்கே பிழை விடுகிறீர்கள் என்று பார்த்து மட்டும் புத்தகத்தை வாசியுங்கள்.

பலன் தராத ஒரு விஷயம் ஏன் இவ்வளவு திருப்தியாகத் தெரிகிறது? ஏனெனில் கண்ணுக்குத் தெரியும் ஒரு மாற்றம் (புத்தகத்தில் நிறம் மாறுவது) நடக்கிறது. உங்கள் மூளை அந்த மாற்றத்தை முன்னேற்றம் என்று நம்புகிறது. ஆனால் உண்மையான கற்றல் மெதுவாகவும், கடினமாகவும், ஆரம்பத்தில் தடுமாற்றத்துடனும் இருக்கும். அந்த அசௌகரியமே நீங்கள் சரியாகப் படிக்கிறீர்கள் என்பதற்கான அறிகுறி.

மேலும் வாசிப்பதற்கு

இந்தப் பகுதி ஒரு பெரிய கற்றல் முறைமையின் அடிப்படை அங்கம். 'Active Recall', 'திறமை பற்றிய மாயை' மற்றும் '7-படி கற்றல் சுழற்சி' ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய முழுமையான விபரங்களை 'இடசர முறையியல்' (Idasara Method) பக்கத்தில் காணலாம்: பகுதி 1 — மனித அடிப்படையும் மீட்டுணர்தலும்.

மூலங்கள்

• Dunlosky, J. et al. (2013). Improving Students' Learning With Effective Learning Techniques, Psychological Science in the Public Interest — Association for Psychological Science ஆய்வுப்பார்வை
• Murre, J. & Dros, J. (2015). Replication and Analysis of Ebbinghaus' Forgetting Curve, PLOS ONE
• The Learning Scientists: Learn How to Study Using… Retrieval Practice
• The Idasara Method: Part 1 — The Human Foundation & Active Recall