விலங்குகளின் ஆதாரத் தொகுதிகளும் இயக்கமும்

விலங்குகளின் வன்கூட்டுத் தொகுதிகள் உடலுக்கு ஆதாரத்தை வழங்குதல், வடிவத்தைப் பேணுதல், உள்ளுறுப்புகளைப் பாதுகாத்தல் மற்றும் அசைவிற்கான தசை இணைப்பிற்கு உதவுகின்றன. வன்கூட்டின் மூன்று வகைகள்: நீர்நிலையியல் வன்கூடு (உடற்குழி திரவம்; எ.கா. அனலிடா, சீலந்தரேட்டா), வெளிவன்கூடு (கைற்றினாலான மேலணி; எ.கா. மூட்டுக்காலிகள், மெல்லுடலிகள்), மற்றும் உள்வன்கூடு (எலும்புகள் மற்றும் கசியிழையங்கள்; எ.கா. முள்ளந்தண்டுளிகள்). நீர்நிலையியல் அசைவு: மண்புழுக்கள் வட்டத் தசைகள் மற்றும் நீள்ப்பக்கத் தசைகளின் மாறிமாறியான சுருக்கங்கள் மூலம் நெளிவியக்க அசைவை ஏற்படுத்துகின்றன.

வெளிவன்கூட்டின் சிறப்புகள்: உடலிலிருந்து நீர் இழப்பைத் தடுத்து பாதுகாப்பை வழங்குகிறது; எனினும் உடல் வளர்ச்சிக்காக தோலுரித்தல் அவசியமாகிறது. உள்வன்கூட்டின் நன்மைகள்: தோலுரித்தல் இன்றி உடலுடன் இணைந்த தொடர்ச்சியான வளர்ச்சி, புவியீர்ப்புக்கு எதிராக பெரிய உடல் எடையைத் தாங்கும் ஆற்றல் மற்றும் குருதிக்கல உருவாக்கம்.

பரீட்சகர் புள்ளியிடல் சரிபார்ப்புகள் (உ/தர உயிரியல்)

1. கசியிழையம் vs எலும்பு: கசியிழையம் குருதிக்கலன்களற்ற நெகிழ்வான திசுவாகும்; எலும்பு மிகை குருதி விநியோகம் கொண்ட கல்சியம் பொஸ்பேற்று படிந்த ஒஸ்டியோன்களைக் கொண்ட வன்மையான திசுவாகும்.
2. தோலுரித்தலின் ஆபத்து: தோலுரித்த உடனேயே புதிய வெளிவன்கூடு இளகிய நிலையில் இருப்பதால் விலங்குகள் கொன்றுண்ணிகளுக்கு மிக இலகுவில் இரையாகின்றன.
3. எலும்பு மீளமைப்புக் கலங்கள்: ஒஸ்டியோபிளாஸ்டுகள் (புதிய எலும்பை உருவாக்கும்), ஒஸ்டியோசைட்டுகள் (முதிர்ந்த கலங்கள்), ஒஸ்டியோகிளாஸ்டுகள் (எலும்பை உறிஞ்சி அழிக்கும் கலங்கள்).