செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) காலத்தில் வாசிப்பதும் எழுதுவதும்: உங்கள் பிள்ளையின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கப்போகும் அடிப்படைத் திறன்கள்

இயந்திரங்கள் மிகச் சரளமாக கட்டுரைகளை எழுதுவதைப் பார்க்கும் பெற்றோர்கள் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை மெதுவாகக் கேட்கத் தொடங்கியுள்ளனர்: 'ஆழ்ந்து வாசிப்பது, தெளிவாக எழுதுவது போன்ற பாடசாலைகளில் கஷ்டப்பட்டுப் பழகும் திறன்கள் இனி வரும் காலத்தில் தேவையில்லாத பழம்பொருட்களாகிவிடுமா?' "கற்பதற்கு கற்போம்" புத்தகத்தின் இந்த இறுதி அத்தியாயம், இந்தப் புத்தகம் முழுவதுமாக முன்வைத்த வாதத்தை மீண்டும் உறுதிப்படுத்துகிறது: செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) என்பது எழுத்தறிவை (Literacy) அழிப்பதற்கானது அல்ல; மாறாக, AI காலத்தின் வாழ்க்கை இந்த எழுத்தறிவை அடிப்படையாகக் கொண்டே இயங்குகிறது. அதைத் தன் வீட்டில் பாதுகாக்கும் பெற்றோர், இந்த நூற்றாண்டின் மிகச்சிறந்த முதலீட்டைச் செய்கிறார்கள்.

குறுகிய பதில்: முன்னெப்போதையும் விட இப்போது இவை மிக அவசியம். இயந்திரங்கள் சரளமான உரைகளை உருவாக்குவதை மிக மலிவாக்கிவிட்டன. இதன் விளைவாக மூன்று மனிதத் திறன்களின் மதிப்பு பன்மடங்கு உயர்ந்துள்ளது: இயந்திரம் தருவதைச் சரியாகத் தீர்மானிக்கும் அளவுக்கு 'ஆழ்ந்த வாசிப்பு', இயந்திரத்தை வழிநடத்தும் அளவுக்கு 'துல்லியமான எழுத்து', மற்றும் விளைவுகளைப் பொறுப்பேற்றுத் தன் சொந்தச் சொற்களில் விளக்கும் 'தெளிவு'. உங்கள் வீட்டில் நீங்கள் பாதுகாக்கும் புத்தக வாசிப்பும் கையெழுத்துப் பயிற்சியும், மிகச் சரியாக இந்தத் திறன்களுக்கான பயிற்சியே ஆகும்.

தமது பிள்ளையின் வீட்டு வேலைகளைத் திரையில் ஒரு மென்பொருள் வெறும் நான்கு வினாடிகளில் மூன்று பந்திகளாக உருவாக்கித் தருவதைப் பார்க்கும் ஒரு பெற்றோர், இந்தத் தசாப்தத்தின் மிக முக்கியமான கேள்வியைக் கேட்கிறார்:

"இயந்திரங்களே வாசிக்கவும் எழுதவும் முடியுமான ஓர் உலகத்திற்காக, எனது பிள்ளையைப் பாடப்புத்தகங்களை வாசிக்கவும், கையால் கட்டுரைகளை எழுதவும் ஏன் நான் வற்புறுத்த வேண்டும்?"

இது மிகச் சரியான கேள்வி. இதற்கு நேர்மையான பதில் தேவை. ஏனெனில் இந்தப் பிள்ளைகளின் தலைமுறையில் நாம் எடுக்கும் தவறான முடிவு, ஒரு அமைதியான பேரழிவிற்கு வழிவகுக்கும். இந்தப் புத்தகம் அத்தியாயம் அத்தியாயமாக இதற்கான காரணங்களை விளக்கியுள்ளது; அதன் சாராம்சம் இதோ:

AI எதை மதிப்பற்றதாக்கியது — எதை அப்படியே விட்டுவைத்தது?

இயந்திரங்கள் எதை மாற்றின என்பதில் நாம் தெளிவாக இருக்க வேண்டும். AI ஆனது "சரளமாக எழுதப்பட்ட உரைகளை மலிவாக்கிவிட்டது" (AI made fluent text cheap). இலக்கணப் பிழையற்ற வசனங்கள், சுருக்கங்கள், தரப்படுத்தப்பட்ட ஆவணங்கள் — இவற்றை உருவாக்குவதற்கான செலவு குறைந்துவிட்டது என்பதை நாம் மறுக்க முடியாது.

ஆனால், இந்த மலிவான உரைகள் புழங்கும் இடங்களை (அலுவலகங்கள், மருத்துவமனைகள், நீதிமன்றங்கள், செய்திக் கூடங்கள்) உன்னிப்பாகக் கவனியுங்கள். அங்கே மூன்று மனிதச் செயல்களின் மதிப்பு கடுமையாக உயர்ந்துள்ளது. அந்த மூன்றும் எழுத்தறிவு (Literacy) சார்ந்தவையே:

1. ஒருவர் ஒரு நீதிபதியைப் போல வாசிக்க வேண்டும்: இயந்திரம் தரும் பதில் சரியாக இருந்தாலும் சரி, தவறாக இருந்தாலும் சரி, அது மிகவும் நம்பிக்கையுடனே பேசும். அதற்கு எவ்வித உத்தரவாதமும் கிடையாது. எனவே, ஒரு மென்பொருள் தரும் பதிலில் இருக்கும் நுணுக்கமான பிழைகளைக் கண்டறியவும், விடுபட்ட தகவல்களைக் கவனிக்கவும், மூலத் தகவல்களுக்கு முரணாக இருப்பதை உணரவும் கூடிய 'ஆழ்ந்த வாசிப்பு' (Deep Reading) தெரிந்த ஒரு நபர் இன்று மிக அவசியம். இந்தப் புத்தகத்தில் நாம் பாடப்புத்தகங்கள் மற்றும் விடைத்தாள்கள் மூலம் பழகிய அதே 'மெதுவான, நுணுக்கமான வாசிப்பு' தான் இன்று ஒரு தொழில்முறைத் திறனாக மாறியிருக்கிறது. ஆழ்ந்த புரிதலுக்குக் குறுக்கு வழிகள் எதுவுமில்லை என்பதை ஆராய்ச்சியாளர்கள் மீண்டும் மீண்டும் நிரூபித்துள்ளனர்.

2. ஒருவர் ஒரு பயிற்றுவிப்பாளரைப் போல எழுத வேண்டும்: நாம் இயந்திரத்திடம் எப்படிக் கேட்கிறோமோ, அதைச் சார்ந்தே அதன் பதிலின் தரம் அமையும். தெளிவற்ற கேள்விகளுக்குப் பயனில்லாத பதில்களே கிடைக்கும். இயந்திரத்தை சரியாக வழிநடத்த 'துல்லியமான எழுத்து' (Precise Writing) தேவை. உங்களுக்கு என்ன தேவை என்பதில் தெளிவு, அதைச் சுருக்கமாகச் சொல்லும் திறன், விடயங்களை வரிசைப்படுத்தும் முறை — இவை அனைத்தும் உங்கள் பிள்ளை பாடங்களை நினைவிலிருந்து குறிப்புகளாக எழுதும்போதும், விடைத்தாள்களுக்கு விடை எழுதும்போதும் பழகும் அதே திறன்கள்தான்.

3. முடிவுகளுக்குத் தனது சொந்தச் சொற்களில் பொறுப்பேற்க வேண்டும்: எந்தவொரு வாடிக்கையாளரோ, நீதிமன்றமோ அல்லது நோயாளியோ "AI சொன்னது" என்ற பதிலை ஏற்பதில்லை. ஒவ்வொரு தானியங்கிச் செயல்பாட்டின் இறுதியிலும் ஒரு மனிதன் நிற்க வேண்டும். அவரே அதைப் புரிந்து, முடிவெடுத்து, மற்ற மனிதர்களுக்குப் புரியும்படி விளக்க வேண்டும். இதுவே 'கட்டுரை ஆக்கம்' (Composition). பொறுப்பை இயந்திரத்திடம் ஒப்படைக்க முடியாது என்பதால், இந்த இடத்தை இயந்திரங்களால் நிரப்ப முடியாது.

ஒரு நீதிபதியைப் போல வாசியுங்கள், ஒரு பயிற்றுவிப்பாளரைப் போல எழுதுங்கள், ஒரு உரிமையாளரைப் போல விளக்குங்கள். AI காலம் எழுத்தறிவை ஓய்வு பெறச் செய்யவில்லை. மாறாக, அதன் தரத்தை உயர்த்திவிட்டது. இங்கேயுள்ள வேடிக்கையான உண்மை என்னவென்றால், எமது தேசியப் பரீட்சைகள் (O/L, A/L) — கடினமான வினாக்களை வாசிப்பது, சுயமாகக் கையால் விடைகளை எழுதுவது, குறிப்பிட்ட நேரத்திற்குள் முடிப்பது — இவையே இந்தத் திறன்களை வளர்க்க உதவும் உலகின் கடைசிப் பயிற்சித் தளங்களாக உள்ளன. உங்கள் குடும்பம் தயாராகும் இந்தப் பரீட்சை என்பது பழங்காலத்துச் சின்னம் அல்ல; அது எதிர்காலத் தேவைகளுக்கான ஒரு 'ஜிம்னாசியம்' (Gymnasium) போன்றது.

ஒவ்வொரு வீட்டின் வழியாகவும் செல்லும் இரண்டு பாதைகள்

எனவே, "வாசிப்பதற்கும் எழுதுவதற்கும் ஏன் போராட வேண்டும்?" என்ற கேள்வியின் உண்மையான வடிவம் இதுதான்: உங்கள் பிள்ளை வளர்ந்து எத்தகைய ஒருவராக மாறப்போகிறார்?

ஒரு பிள்ளை தனது பாடசாலைக் காலத்தில் இயந்திரங்களை வைத்தே வாசித்தார், இயந்திரங்களை வைத்தே எழுதினார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அவர் ஆயிரக்கணக்கான சரளமான பதில்களைப் பெற்றிருப்பார், ஆனால் அவராக எதையும் உருவாக்கியிருக்க மாட்டார். பயிற்சி இல்லாத அவரது எழுத்தறிவு, ஆரம்ப நிலையிலேயே நின்றுவிடும். வளர்ந்த பிறகு, அவரால் செய்திகளைப் பெற முடியுமே தவிர, அதைச் சரியாகத் தீர்மானிக்கவோ, வழிநடத்தவோ அல்லது அதற்குப் பின்னால் நிற்கவோ முடியாது. அத்தகைய நபர்களுக்கு வேலைவாய்ப்புச் சந்தையில் மதிப்பு இருக்காது.

மற்றொரு பிள்ளை, இந்தப் புத்தகம் போதிக்கும் வழியில் பழகுகிறார்: பாடப்புத்தகத்தை முழுமையாக வாசிக்கிறார்; நினைவிலிருந்து எழுதிப் பார்க்கிறார்; சிவப்புக் பேனையால் திருத்துகிறார்; AI-யை ஒரு தனிப்பட்ட ஆசிரியராக (Tutor) மட்டுமே பயன்படுத்துகிறார். அவரது எழுத்தறிவு இயந்திரத்தோடு சேர்ந்து வளர்கிறது. அவர் வளர்ந்த பிறகு, AI காலத்தின் மிக உயரிய பதவிகளில் அமர்வார் — இயந்திரம் தரும் முடிவுகளைத் தீர்மானிப்பவராகவும், அதை வழிநடத்துபவராகவும் அவர் இருப்பார்.

இரண்டு பிள்ளைகளுக்கும் ஒரே கருவிகள்தான் கிடைக்கின்றன. ஆனால் வித்தியாசம் அவர்கள் அதை எப்படிப் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்பதில் இருக்கிறது. வீட்டு வேலைகளை இயந்திரத்திலிருந்து பிரதி பண்ணுகிறாரா அல்லது சுயமாக எழுதுகிறாரா? பாடப்புத்தகத்தை வாசிக்கிறாரா அல்லது அதன் சுருக்கத்தை மட்டும் பார்க்கிறாரா? பெற்றோர் எதைப் பாராட்டுகிறார்கள் — மிக அழகாக வந்திருக்கும் ஒரு கட்டுரையையா அல்லது பிள்ளையின் கடின உழைப்பால் உருவான ஒரு வரைபையா?

எதைப் பாதுகாக்க வேண்டும்?

"நடைமுறையில் நாம் எதைத்தான் கவனிக்க வேண்டும்?" என்று கேட்கும் பெற்றோர் மற்றும் ஆசிரியர்களுக்கான பதில் இதோ:

1. தினமும் முழுமையான வாசிப்பு: முதலில் பாடப்புத்தகங்கள் (ஏனெனில் பரீட்சை அவற்றிலிருந்துதான் வரும்), பிறகு மற்றவை. சுருக்கங்களைப் பார்ப்பது என்பது முழுமையாக வாசித்த பிறகு செய்ய வேண்டிய ஒரு மேலதிக விடயமே தவிர, வாசிப்பிற்குப் மாற்றீடு அல்ல.
2. காகிதத்தில் சுயமாக உருவாக்குதல்: நினைவிலிருந்து எடுக்கும் குறிப்புகள், கையால் எழுதப்படும் கட்டுரைகள். ஒரு வெற்றுத் தாளில் உங்கள் பிள்ளை எதை உருவாக்குகிறாரோ, அதுவே அவரது அறிவுத் திறன். அதைத் தொடர விடுங்கள்.
3. AI-யை ஒரு ஆசிரியராக (Tutor) மட்டும் பயன்படுத்துங்கள்: முதலில் சுயமாக முயற்சி செய்ய வேண்டும், பிறகு துல்லியமாகக் கேள்விகளைக் கேட்டு தெளிவு பெற வேண்டும், பிறகு பாடப்புத்தகத்தோடு ஒப்பிட்டுச் சரிபார்க்க வேண்டும், இறுதியாகப் புரிந்ததை மீண்டும் கையால் எழுத வேண்டும். இயந்திரம் ஒரு 'ஜிம்' உபகரணம் போல இருக்க வேண்டுமே தவிர, 'டாக்ஸி' போல இருக்கக் கூடாது.
4. தாய்மொழி மற்றும் ஆங்கிலம்: சிங்களம், தமிழ் மற்றும் ஆங்கிலம் ஆகிய மொழிகளுக்கிடையே துல்லியமான கருத்துக்களைப் பரிமாறத் தெரிந்தவர்களுக்கே எதிர்காலத்தில் அதிக வாய்ப்புகள் கிடைக்கும். ஒவ்வொரு மொழியையும் ஆழமாகக் கற்பது உங்கள் பிள்ளையின் வாய்ப்புகளை இரட்டிப்பாக்கும்.
5. நேர்மைத் தேர்வு: "திரையை அணைத்துவிட்டு, உனது சொந்தச் சொற்களில் இதை விளக்க முடியுமா?" என்ற கேள்வியைக் கேளுங்கள். இந்தப் புத்தகம் எந்தக் கேள்வியுடன் ஆரம்பமானதோ, அதே கேள்வியுடன்தான் முடிகிறது. ஏனெனில் கற்றலின் முழு சாராம்சமும் இதுதான்.

இன்றிரவே செய்யுங்கள் — இந்தப் புத்தகத்தின் இறுதிப் பணி

நீங்கள் யாராக இருந்தாலும் — மாணவர், பெற்றோர் அல்லது ஆசிரியர் — உங்களுக்கான பணி இதுதான்:

இன்றைய முக்கியமான ஒரு தலைப்பை எடுங்கள். அதன் மூலத் தகவலை (Original source) முழுமையாக வாசியுங்கள். எல்லாவற்றையும் மூடி வைத்துவிட்டு, உங்களுக்குப் புரிந்ததைக் கையால் உங்களது சொந்தச் சொற்களில் எழுதுங்கள். அதன் பிறகு, எந்தவொரு மென்பொருளையும் (AI) பயன்படுத்தி அதை மெருகேற்றவோ அல்லது விமர்சிக்கவோ சொல்லுங்கள் — இயந்திரம் தரும் பதிலை நீங்கள் வாசித்த மூலத் தகவலோடு ஒப்பிட்டுத் தீர்மானியுங்கள்.

ஆழ்ந்து வாசியுங்கள். சுயமாக உருவாக்குங்கள். இயந்திரத்தை வழிநடத்துங்கள். விளைவுகளுக்குப் பொறுப்பேற்கக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். இதுதான் பரீட்சைக்கான தயாரிப்பு, இதுதான் 2040-களில் உங்களது தொழில் வாழ்க்கை. இவை இரண்டும் ஒன்றுதான் என்பதுதான் இந்தப் புத்தகம் சொல்லும் இரகசியம்.

கற்பதற்கு கற்போம் (Learn how to learn) — இதை நீங்கள் கற்றுக்கொண்டால், உங்கள் வாழ்க்கையில் வரும் எத்தகைய மாற்றமும் உங்களைத் தயார் நிலையில் இல்லாத ஒருவராகக் காணாது.

ஒரு பார்வையில்

• AI ஆனது சரளமாக எழுதப்பட்ட உரைகளை மலிவாக்கிவிட்டது — இதனால் ஒரு நீதிபதியைப் போல வாசிப்பது, ஒரு பயிற்றுவிப்பாளரைப் போல எழுதுவது, உரிமையாளரைப் போல விளக்குவது ஆகிய திறன்களின் மதிப்பு அதிகரித்துள்ளது.
• காகிதத்தில் எழுதப்படும் பரீட்சைகள் இந்தத் திறன்களை வளர்க்கும் பயிற்சித் தளங்கள்: ஆழ்ந்த வாசிப்பு, சுயமாக எழுதுதல் மற்றும் நேர முகாமைத்துவம் ஆகியவற்றை இவை கற்றுத்தருகின்றன.
• AI கிடைப்பதில் வித்தியாசம் இல்லை; அந்த இயந்திரத்தோடு சேர்ந்து பிள்ளையின் எழுத்தறிவு வளர்கிறதா அல்லது அது இயந்திரத்தை மட்டும் நம்பி வீழ்ச்சியடைகிறதா என்பதில் தான் எதிர்காலம் உள்ளது.
• பாதுகாக்க வேண்டிய 5 விடயங்கள்: முழுமையான வாசிப்பு · காகிதத்தில் எழுதுதல் · AI-யை ஒரு ஆசிரியராக மட்டும் பயன்படுத்தல் · இருமொழித் திறன் · சுயமாக விளக்கும் திறன்.
• பரீட்சைக்கான திறனும், AI காலத்திற்கான திறனும் ஒன்றுதான்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

AI தனது முடிவுகளைத் தானே சரிபார்த்துக் கொள்ளாதா? அப்போது மனிதர்களுக்கு வேலை இருக்குமா? இயந்திரங்கள் தங்களைத் தாமே சரிபார்ப்பது அதிகரிக்கும், ஆனால் 'பொறுப்பு' (Accountability) என்பது மனிதர்களுக்கே உரியது. ஒருவர் ஒரு விடயத்தில் கையெழுத்திடுகிறார் என்றால், அவர் அதை வாசித்துப் புரிந்துகொண்டிருக்க வேண்டும். இயந்திரங்கள் பலமடையும்போது, அதை வழிநடத்தும் மனிதர்களின் தரம் இன்னும் உயர்வாக இருக்க வேண்டும்.

எனது பிள்ளையின் பாடசாலையில் AI பற்றி எதுவுமே கற்பிப்பதில்லை. அவர் பின்தங்கிவிடுவாரா? அடிப்படைத் திறன்கள்தான் முக்கியம். பாடசாலையில் காகிதமும் பேனையும் கொண்டு செய்யப்படும் தீவிரப் பயிற்சிகள்தான் அந்தத் திறன்களை வளர்க்கின்றன. இந்தப் புத்தகத்தில் சொல்லப்பட்ட AI-யை ஆசிரியராகப் பயன்படுத்தும் முறைகளை நீங்கள் வீட்டில் பயிற்றுவித்தால், உங்கள் பிள்ளை உலகளவில் முன்னிலையில் இருப்பார்.

கையெழுத்தே அவசியமா? கணினியில் தட்டச்சு செய்யக்கூடாதா? பரீட்சை எழுதும் காலம் வரை கையெழுத்து மிக அவசியம். அத்துடன், பேனையால் எழுதும்போது மூளையில் கற்றல் சிறப்பாக நடைபெறுகிறது என்பதை முந்தைய அத்தியாயங்களில் பார்த்தோம். பாடசாலைக் காலத்திற்குப் பிறகும், 'சுயமாக உருவாக்குதல்' (Production from within) என்பது மிக முக்கியம்.

இந்தப் புத்தகத்தை வாசிக்கத் தொடங்குபவர் எங்கிருந்து ஆரம்பிக்க வேண்டும்? ஆரம்பத்திலிருந்து - அதாவது 'கடினமாக உழைப்பதற்கும் அறிவியல்பூர்வமாக உழைப்பதற்கும்' இடையிலான வித்தியாசத்தைச் சொல்லும் அத்தியாயத்திலிருந்து ஆரம்பியுங்கள். தினமும் ஒரு அத்தியாயத்தை வாசித்து, அதில் சொல்லப்பட்டுள்ள 'இன்றிரவே செய்யுங்கள்' பகுதியைச் செய்து பாருங்கள்.

மேலும் வாசிப்பதற்கு

எவ்வாறு பரீட்சைகளுக்கான எழுத்தறிவும் AI காலத்திற்கான திறன்களும் ஒன்றை ஒன்று பிரதிபலிக்கின்றன என்பதைப் பற்றி 'இடசர முறையியல்' (Idasara Method) பகுதியில் விரிவாகக் காணலாம்: Part 3 — The Grade Progression Ladder & Paper Marking.

மூலங்கள்

• UNESCO — Artificial intelligence in education: a human-centred approach
• Rayner, K. et al. (2016). So Much to Read, So Little Time — Association for Psychological Science
• Mueller, P. & Oppenheimer, D. (2014) — Take Notes by Hand for Better Long-Term Comprehension
• இடசர முறையியல் (The Idasara Method): Part 3 — The Grade Progression Ladder & Paper Marking