பரீட்சை மண்டபத்தில் Wi-Fi இல்லை: "இரவல் அறிவு" ஏன் காகிதத்தில் தோற்றுப்போகிறது?

இலங்கையின் தேசியப் பரீட்சைகள் கையால் எழுதப்படுபவை, எவ்வித உதவியும் இன்றி சுயமாகச் செய்யப்படுபவை மற்றும் இணைய வசதி அற்றவை (Offline). ஆனால், இன்றைய மாணவர்கள் அன்றாடம் கற்கும் விஷயங்கள் பெரும்பாலும் AI-இன் துணையுடனேயே நடக்கின்றன. 'கற்பதற்கு கற்போம்' புத்தகத்தின் இந்தப் பகுதி, இந்த இரண்டுக்கும் இடையிலான மோதலைப் பற்றியது: ஒரு பரீட்சை உண்மையில் எதைச் சோதிக்கிறது, "இரவல் அறிவு" எனும் பொறி என்றால் என்ன, மற்றும் உங்களுக்குத் தெரிந்தவை உண்மையில் உங்களைச் சேர்ந்தவைதானா என்பதை அறிய உதவும் ஒரு கேள்வி.

குறுகிய பதில்: இதன் மிகப்பெரிய ஆபத்து "இரவல் அறிவு" (Rented knowledge) ஆகும். AI உங்கள் வீட்டுப்பாடத்தைச் செய்து முடிக்கும்போது, முடிவுகள் வேண்டுமானால் உண்மையாக இருக்கலாம், ஆனால் அந்த அறிவு 'Chat log'-இல் மட்டுமே தங்கியிருக்கும். இலங்கையின் தேசியப் பரீட்சைகள் காகிதத்தில் கையால் எழுதப்படுபவை, எவ்வித டிஜிட்டல் உதவியும் அற்றவை. எனவே, அந்த "இரவல்" அறிவு பரீட்சை மண்டபத்தின் கதவருகே முடிவுக்கு வந்துவிடும். "இன்று நான் செய்ததை நாளை கணினி எதுவுமில்லாமல் வெறும் காகிதத்தில் என்னால் மீண்டும் செய்ய முடியுமா?" என்ற ஒரு கேள்வியின் மூலம் உங்களை நீங்கள் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்.

அடுத்த இரண்டு வருடங்களில் நீங்கள் சந்திக்கப் போகும் அந்த அறையை ஒரு கணம் கற்பனை செய்து பாருங்கள்.

வரிசையான மேசைகள். ஒரு வினாத்தாள். ஒரு வெற்று விடைத்தாள். ஒரு பேனா. ஒரு கடிகாரம். அங்கே இருப்பது நீங்கள் மட்டுமே — உங்கள் தலைக்குள் என்ன இருக்கிறதோ அது மட்டும்தான். போன் இல்லை, இணையத் தேடல் இல்லை, Chat window இல்லை. வரலாற்றிலேயே தொழில்நுட்பத்துடன் மிக நெருக்கமாக இணைக்கப்பட்ட ஒரு தலைமுறை, மூன்று மணிநேரம் திட்டமிட்டே வெளி உலகத்தொடர்பு இல்லாமல் (offline) இருக்கிறது.

அந்த அறை கடந்த ஐம்பது வருடங்களாக மாறவில்லை. ஆனால், மாணவர்கள் அந்த அறைக்குள் நுழைவதற்குத் தயாராகும் விதம் கடந்த சில ஆண்டுகளில் பெருமளவில் மாறிவிட்டது. இன்று ஒரு மாணவர் தனது வீட்டுப்பாடத்தையோ, கட்டுரையையோ அல்லது கடினமான வினாக்களையோ AI உதவியுடன் சத்தமில்லாமல் செய்து முடித்துவிட முடியும். அறை அதேதான், ஆனால் அந்த அறைக்குச் செல்லும் பாதை அடையாளம் காண முடியாதபடி மாறிவிட்டது.

இதுவே தற்போதைய மாணவர் தலைமுறை சிக்கிக்கொள்ளும் ஒரு பொறி. இதைப் பற்றி நாம் விரிவாகப் பார்க்க வேண்டும்.

AI மூலம் உங்கள் வீட்டுப்பாடத்தைச் செய்வதில் உள்ள தவறு என்ன?

AI உங்கள் வீட்டுப்பாடத்திற்கான பதிலை உருவாக்கும்போது, அங்கே ஒரு முடிவு கிடைக்கிறது: வீட்டுப்பாடம் முடிவடைகிறது, கொப்பி நிறைகிறது, ஆசிரியரின் 'சரி' அடையாளமும் கிடைக்கிறது. ஒரு "முடிவு" (Result) கிடைப்பதால், நாம் முன்னேறுவது போன்ற ஒரு மாய உணர்வு ஏற்படும்.

ஆனால், அந்த அறிவு எங்கே இருக்கிறது என்று பாருங்கள். அது Chat log-இல் இருக்கிறது. அது உங்கள் கொப்பிக்குச் செல்லும் வழியில் ஒரு கணம் உங்கள் கண்களைக் கடந்து சென்றது — அவ்வளவுதான். அதைத் தற்காலிகமாகப் பார்த்து எழுத முடிந்ததே தவிர, உங்கள் மனதில் ஆழமாகப் பதியவில்லை. இந்த நிலையைத்தான் இந்தப் புத்தகம் "இரவல் அறிவு" (Rented knowledge) என்று அழைக்கிறது. இணையத் தொடர்பு இருக்கும் வரை அது மிகச் சிறப்பாக வேலை செய்யும். ஆனால் அது ஒருபோதும் உங்களுடையதாக மாறவில்லை.

இரவல் அறிவு என்பது வருடம் முழுவதும் சொந்த அறிவு போலவே தோற்றமளிக்கும் — அதுதான் இந்தப் பொறியின் பலமே. உங்கள் வீட்டுப்பாடம் நீங்கள் கணக்குகளைச் செய்துவிட்டதாகக் கூறும்; உங்கள் கட்டுரை கோப்பு நீங்கள் ஆங்கிலத்தில் சிறப்பாக எழுதுவதாகக் காட்டும்; வெளியிலிருந்து பார்க்கும்போது நீங்கள் மிகத் திறமையானவராகத் தெரிவீர்கள். ஆனால், நீங்கள் பரீட்சை மண்டபத்திற்குள் நுழையும்போது, அந்த "இரவல் ஒப்பந்தம்" வாசலிலேயே முடிவுக்கு வந்துவிடும். அந்த மூன்று மணிநேரமும் "உங்களால் சுயமாக எதை உருவாக்க முடியும்?" என்பது மட்டுமே சோதிக்கப்படும்.

இங்கே இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் உள்ளது: பரீட்சை என்பது உங்கள் பாட அறிவை மட்டும் சோதிப்பதல்ல. அது உங்கள் உருவாக்கும் திறனை (Production capacity) சோதிக்கிறது — அதாவது, அழுத்தமான சூழலில் நினைவாற்றலிலிருந்து தகவல்களை மீட்டெடுப்பது, வேகமாகவும் முறையாகவும் எழுதுவது, மூன்று மணிநேரம் கை வலிக்காமல் எழுதுவது போன்றவை. இவை ஒவ்வொன்றும் பயிற்சியால் மட்டுமே வளரக்கூடியவை. AI மூலம் வீட்டுப்பாடத்தைச் செய்யும்போது, இந்தப் பயிற்சிக்கான வாய்ப்புகள் ஒவ்வொன்றாக நழுவிப்போகின்றன. AI-ஐப் பயன்படுத்தும் மாணவர் பாடத்தைக் கற்கத் தவறுவது மட்டுமின்றி, பரீட்சைக்கான பயிற்சியையும் சேர்த்தே இழக்கிறார்.

ஒவ்வொரு இரவும் எழுதப்படும் கணக்கு

ஒவ்வொரு வருடத்தையும் ஒரு கணக்குப் புத்தகம் (Ledger) போலக் கருதலாம். ஒவ்வொரு இரவும் நீங்கள் செய்யும் வேலை அதில் ஒரு பதிவாக மாறுகிறது.

ஒரு வீட்டுப்பாடத்தை நீங்களே முயற்சி செய்து, போராடி, தவறு செய்து பின் திருத்தும்போது, அது "சொந்த அறிவு" (Owned) என்ற கணக்கில் சேரும். இது பாட அறிவையும், எழுதும் திறனையும் வளர்க்கிறது. அதே கணக்கை AI மூலம் முடிக்கும்போது அது "இரவல் அறிவு" (Rented) கணக்கில் சேரும்: முடிவு கிடைக்கும், ஆனால் உழைப்பு பூச்சியம். இந்த இரண்டு பதிவுகளுமே வெளியே தெரியாது. ஆனால், பரீட்சை மண்டபத்தில் காகிதம் உங்கள் கணக்கின் மீதமுள்ள தொகையை (Balance) அப்பட்டமாக வெளிப்படுத்தும்.

"வீட்டுப்பாடம் முடிந்துவிட்டது தானே, அப்புறம் என்ன?" என்ற கேள்விக்கான உண்மையான பதில் இதுதான்: வீட்டுப்பாடம் என்பது ஒரு இலக்கல்ல. அது அன்றைய தினம் நீங்கள் செய்த உழைப்பிற்கான சாட்சி மட்டுமே.

இதற்கெல்லாம் காரணம் AI ஒரு மோசமான கருவி என்பதல்ல. முந்தைய அத்தியாயத்தில் நாம் பார்த்தது போல: AI-ஐ ஒரு ஆசிரியராக (Tutor) பயன்படுத்தும்போது அது உங்கள் "சொந்த அறிவை" வளர்க்கிறது. ஆனால் அதை ஒரு விடை வழங்கும் இயந்திரமாக (Vending machine) பயன்படுத்தும்போது அது "இரவல் அறிவாக" மாறுகிறது. கருவி ஒன்றுதான், ஆனால் நீங்கள் பயன்படுத்தும் விதம் முடிவைத் தீர்மானிக்கிறது.

உங்களிடம் இருப்பது "சொந்த அறிவு" தான் என்பதை எப்படி அறிவது?

உங்கள் கணக்கில் எவ்வளவு "சொந்த அறிவு" உள்ளது என்பதை அறிய நீங்கள் பரீட்சை மண்டபம் வரை காத்திருக்க வேண்டியதில்லை. எந்த ஒரு நாளிலும் நீங்கள் செய்த வேலை எந்தக் கணக்கில் சேர்ந்திருக்கிறது என்பதை அறிய இந்த ஒரு கேள்வியைக் கேளுங்கள்:

"இன்று நான் செய்ததை நாளைக்கு, எந்த டிஜிட்டல் உதவியும் இல்லாமல், வெறும் காகிதத்தில் என்னால் மீண்டும் செய்ய முடியுமா?"

"நான் இதை முடித்துவிட்டேனா?" என்று கேட்காதீர்கள் — முடிப்பது என்பது இரவல் அறிவுக்கும் பொருந்தும். "வாசிக்கும்போது எனக்குப் புரிந்ததா?" என்றும் கேட்காதீர்கள் — அது ஒரு மாயை என்று நாம் ஏற்கனவே பார்த்திருக்கிறோம். உதவியின்றி, காகிதத்தில் மீண்டும் செய்ய முடியுமா? பதில் 'ஆம்' என்றால், அது உங்களுடையது. சந்தேகம் இருந்தால், ஒரு வெற்றுத் தாளையும் ஐந்து நிமிடத்தையும் செலவழித்துப் பாருங்கள்.

இந்த ஒரு கேள்வியைத் தொடர்ந்து கேட்கும் மாணவர்கள் ஒரு மாற்றத்தை உணர்வார்கள்: எதையும் காப்பி செய்து எழுதுவது என்பது எதிர்காலத் தமக்குத் தாமே வைக்கும் சூனியம் என்பதை அவர்கள் புரிந்துகொள்வார்கள்.

இன்றிரவே செய்யுங்கள்

1. அண்மையில் AI உதவியுடன் நீங்கள் செய்த ஒரு வேலையைத் தேர்ந்தெடுங்கள் (நேர்மையாக இருங்கள்).
2. "சொந்த அறிவு" சோதனையைச் செய்யுங்கள்: ஒரு வெற்றுத் தாள், எல்லா சாதனங்களையும் அணைத்துவிட்டு, அந்தத் தீர்வை அல்லது கட்டுரையை நீங்களாகவே மீண்டும் எழுதிப் பாருங்கள்.
3. எதை உங்களால் மீண்டும் செய்ய முடியவில்லையோ, அதை இன்றிரவே உங்கள் சொந்தப் பேனாவால் முயற்சி செய்து, போராடி கற்றுக்கொள்ளுங்கள். அந்த உழைப்பிற்குப் பிறகு ஏற்படும் மாற்றத்தை உணர்ந்து பாருங்கள். அதுதான் உண்மையான அறிவு.

ஒரு பார்வையில்

• தேசியப் பரீட்சை மண்டபம் Offline முறையில் இயங்குவது: மூன்று மணிநேரம் சுயமாக எழுதும் ஒரு "சொந்த அறிவு" சோதனை.
• AI மூலம் செய்யப்படும் வேலை "இரவல் அறிவு" போன்றது: அது Chat log-இல் இருக்கும், பரீட்சை மண்டபத்தில் உதவாது.
• பரீட்சை என்பது பாடத்தை மட்டும் சோதிப்பதல்ல, உங்கள் வேகம் மற்றும் எழுதும் திறனையும் சோதிக்கிறது. காப்பி செய்வது இந்தப் பயிற்சியைத் தடுக்கிறது.
• ஒவ்வொரு இரவும் நீங்கள் செய்யும் வேலை உங்கள் கணக்குப் புத்தகத்தில் சேர்கிறது: சுயமாகச் செய்வது -> சொந்த அறிவு; AI-இடம் விடை கேட்பது -> இரவல் அறிவு.
• உரிமையாளர் சோதனை: இதை நாளைக்கு, உதவியின்றி, காகிதத்தில் என்னால் மீண்டும் செய்ய முடியுமா?

இடசர அகாடமியுடன் மேலும் ஒரு படி

பரீட்சையின் வடிவம் — கையால் எழுதுவது, உதவியின்றிச் செய்வது — என்பது வருடம் முழுவதும் பயிற்சி செய்யப்பட வேண்டிய ஒன்று. இதற்காகவே இடசர அகாடமியின் (Idasara Academy) "Exam Paper Marking" (கட்டணப் பாடநெறிகள்) உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இதில் நீங்கள் காகிதத்தில் கையால் விடை எழுதி, அதைப் புகைப்படம் எடுத்து அனுப்பலாம். அதை நிபுணர்கள் திருத்தி உங்களுக்குத் தேவையான வழிகாட்டல்களை வழங்குவார்கள். இதை எந்த AI இயந்திரத்தாலும் செய்ய முடியாது. ஒவ்வொரு முறையும் நீங்கள் விடை எழுதி அனுப்பும்போது, பரீட்சை மண்டபத்தில் நீங்கள் செய்யப்போகும் காரியத்தை ஒருமுறை ஒத்திகை பார்க்கிறீர்கள்.

இலவசமாகத் தொடங்குங்கள் — கணக்கை உருவாக்குங்கள் →

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

எதிர்காலத்தில் பரீட்சைகளிலும் AI அனுமதிக்கப்படுமல்லவா? ஒருவேளை நடக்கலாம். ஆனால் உங்கள் O/L மற்றும் A/L பரீட்சைகள் இப்போதைக்குக் காகிதத்தில்தான் நடக்கப்போகின்றன. உங்கள் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கப்போகும் இந்தப் பரீட்சைகளுக்கு இப்போதிருக்கும் முறையிலேயே தயாராகுங்கள். மேலும், சுயமாகச் சிந்திக்கும் திறன் என்பது AI இருக்கும் உலகிலும் அதிக மதிப்புமிக்கது.

நான் எல்லாவற்றிற்கும் AI-ஐப் பயன்படுத்துகிறேன், பாடசாலைப் புள்ளிகளும் நன்றாக இருக்கின்றன. அப்படியென்றால் அது வேலை செய்கிறது என்றுதானே அர்த்தம்? பாடசாலைப் புள்ளிகள் நீங்கள் செய்த வேலைக்காக வழங்கப்படுபவை (முடிவுக்காக). ஆனால் தேசியப் பரீட்சை என்பது உங்களுக்குள் இருக்கும் அறிவை (உரிமையை) மட்டுமே சோதிக்கும். இந்த இரண்டுக்கும் இடையிலான வித்தியாசம் பெறுபேற்றுத் தாள் வரும்போதுதான் பலருக்குத் தெரியும். அதை இப்போதே அறிந்துகொள்ள "உரிமையாளர் சோதனையைச்" செய்யுங்கள்.

நான் செய்த வேலையைச் சரிபார்க்க AI-ஐப் பயன்படுத்துவது தவறா? இல்லை, அது மிகவும் சிறந்தது! நீங்கள் முதலில் சுயமாக ஒரு விடையை உருவாக்கிவிட்டு, பின்னர் அதைச் சரிபார்க்க AI-ஐப் பயன்படுத்தினால், அது "ஆசிரியர் பயன்முறையில்" (Tutor mode) இயங்குகிறது. அப்போது அறிவு உங்கள் கணக்கில் "சொந்த அறிவாகச்" சேரும்.

வருடம் முழுவதும் AI-ஐப் பயன்படுத்திப் பழகிவிட்டேன், இப்போது பரீட்சை நெருங்குகிறது. நான் என்ன செய்வது? பழைய வினாத்தாள்களை (Past papers) எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். பேனாவை ஏந்துங்கள். நேரம் குறித்து எவ்வித உதவியும் இன்றி விடைகளை எழுதுங்கள். இது ஆரம்பத்தில் கடினமாக இருக்கும். ஆனால் ஒவ்வொரு முறை நீங்கள் சுயமாக எழுதும்போதும், உங்கள் "சொந்த அறிவு" கணக்கில் ஒரு வைப்பு (Deposit) செய்கிறீர்கள்.

மேலும் வாசிப்பதற்கு

ஏன் கையால் எழுதும் பயிற்சி வருடம் முழுவதும் அவசியம் என்பது பற்றியும், காகிதத்தில் விடை திருத்தும் முறை (Paper-marking loop) எவ்வாறு பரீட்சைக்கு உங்களைத் தயார்படுத்தும் என்பது பற்றியும் இடசர முறையியல் (Idasara Method) பகுதியில் வாசிக்கலாம்: Grade Progression Ladder & Paper Marking.

மூலங்கள்

• UNESCO — Artificial intelligence in education: a human-centred approach
• Dunlosky, J. et al. (2013). Improving Students' Learning With Effective Learning Techniques — Association for Psychological Science
• இடசர முறையியல்: Part 3 — The Grade Progression Ladder & Paper Marking